Geliberaliseerde woningbouw

Vanaf 1989 zijn huurovereenkomsten voor duurdere woningen geliberaliseerd.

Er bestaan voor deze woningen geen wettelijke regels voor huurprijsgrenzen en huurprijswijzigingen.
Ook de regels van het woningwaarderingsstelsel zijn niet van toepassing.

Geschillen over huurprijzen en servicekosten worden niet behandeld door de huurcommissie.

Van vrije onderhandeling over huurprijzen komt in de praktijk niet veel terecht.

  1. Er gelden drie voorwaarden om als geliberaliseerde woning te worden aangemerkt:
    De huurovereenkomst moet zijn ingegaan na 30 juni 1994;
  2. Het moet een zelfstandige woning zijn;
  3. De kale (aanvangs)huur moet boven de toenmalige huur- subsidiegrens liggen.

Er bestaat een uitzonderingsregel:
Nieuwe woningen die voor het eerst na 30 juni 1989 werden bewoond en een kale aanvangshuur hadden boven de toenmalige huursubsidiegrens worden ook als geliberaliseerd aangemerkt.